KnightEvil

2

ฉันไม่เข้าใจนายเลยจริงๆ!!

“เจ็บมากมั๊ยเจสนี่  ฉันว่าจะเตือนเธออยู่ว่าอย่าไปเกาะแกะกะเจ้าคารอสนั้น มันเป็นผู้ชายอันตรายหมายเลข 1 ของมหา’ลัย เลยนะ! ดูสิ เธอต้องเจ็บตัวเลยเห็นมั๊ย” อเล็กซ์ใช้มือลูบที่แก้มข้างที่โดนตบเบาๆ และมืออีกข้างกุมมือที่ตักฉันแน่ก่อนพูดว่า “ทีหลังอย่าไปยุ่งกับมันอีกนะ”  ฉันหน้าแดงก่อนที่อเล็กซ์จะยืนหน้าเข้ามาใกล้ๆฉันเรื่อยๆ และจูบฉันทั้งๆที่ฉันไม่ได้ต้องการแต่มันก็ทำให้ฉันอึ้งก่อนจะดันตัวเขาออกแล้วพูดว่า

“อเล็กซ์ ฉันขอนะ นายอย่าทำแบบนี้เลย เราเป็นเพื่อนกันก็พอ อย่าให้มันมากกว่านั้นเสีย ถ้ามันเสียขึ้นมา มันไม่คุ้มหรอกนะ” ฉันผลักร่างของเขาออกก่อนจะกล่าวคำพูดข้างต้นแล้วมองตาเขาด้วยความห่วงใย..นายยังมีอนาคตอีกไกลอเล็กซ์ สักวันนายจะเจอคนที่ดีกว่าฉัน เชื่อสิ ^ ^

“อ๊า  สวัสดีเจสสิก้า อเล็กซ์ ^ ^”เสียงที่คุ้นหูของฉันที่ได้ยินมาจากด้านหลังก่อนฉันกับอเล็กซ์จะหันไปมองหาต้นเสียงจากด้านหลัง

“อ้าว นาทรีฟ มาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี๊ย” ฉันถามนาทรีฟที่กำลังเดินเข้ามายังโต๊ะด้วยเสียงหลงเพราะไม่คิดว่าเธอจะมาผับด้วย พวกเธอเป็นพวกเด็กเรียนหน่อยน่ะ นานๆทีมาครั้งแต่ก็ไม่เคยเมาจนบ้าแบบฉันกับยัยซินเดียหรอกนะ

“ก็เพิ่งมาได้พักนึงแล้วล่ะ ว่าเธอน่ะ โดนยัยโรเอลตบหรอไง แล้วไปทำอะไรให้ยัยนั้นล่ะ ?”นาทรีฟถามฉันเสียงเบา ก่อนมานั่งแทรกระหว่างฉันกับอเล็กซ์ไว้ก่อนกระซิบว่า “เรื่องคนที่ชื่อ คารอส ใช่มั๊ย ?”ฉันทำหน้าตกใจเหมือนนาทรีฟรู้เรื่องทุกอย่างยังไงอย่างนั้นเลย

“กะ..ก็ใช่” ฉันตอบเสียงเบาและก้มหน้าลงเล็กน้อยก่อนที่นาทรีฟจะเอามือมาลูบหลังฉันก่อนบอกว่า

“น่าๆ อย่าคิดมากมาย เรามันผับเพื่อความสนุกไม่ใช่หรอ อย่าไปคิดอะไรมากเรามาสนุกกันเถอะ ^ ^” นาทรีฟหยิบแก้วไวน์มาให้ฉันก่อนที่จะดื่มเป็นเพื่อนฉัน...ฉันไม่นึกเลยว่า แค่ฉันจูบกับอีตาบ้านั้น ทำไมมันเกิดเรื่องใหญ่ร้ายแรงขนาดนี้ด้วยเนี๊ย ถ้าพี่ฉันรู้ว่า ฉันโดนตบเขายิ่งจะเกิดเรื่องมากกว่านี้อีกแน่ะ = =

“หืมมม~ ฉันยังม่ายม๊าวววว!!” ซินเดียพูดเสียงเบลอๆเธอคงจะเมาหนักน่าดูวันนี้ และเธอก็สลบไปนอนซบตักของอเล็กซ์อย่างไม่ตั้งใจก่อนที่อเล็กซ์จะตะโกนร้องด้วยความตกใจว่า

“ฮึ่ย!! ซินเดียเธอเมามากแล้วพอ เลิกดื่มได้แล้ว!” อเล็กซ์ตะคอดใส่ซินเดียที่สลบคาตักตัวเองจนเธอตื่นขึ้นมาเล็กน้อยก่อนกระพริบตาปิบๆก่อนพูดขึ้นว่า

“มันเรื่องของช้านนน! นายอย่ามายุ่งน๊า!!!.....!!!!!!”  ซินเดียตะโกนว่าอเล็กซ์ก่อนจะได้สติและพบว่าเธออยู่บนตกของอเล็กซ์ก่อนรีบลุกขึ้นเอามือปิดปากตอนเองก่อนฉันจะสังเกตเห็นว่าหน้ายัยซินเดียแดง ...อย่าบอกนะยัยซินเดียชอบอเล็กซ์

“หมู่นี่เธอเป็นอะไรมากมั๊ย ซินเดีย มาแต่ผับลากใครไม่ลาก ลากแต่ฉันกับเจสนี่มาผับตลอดเลย เธอเป็นอะไรมากหรือเปล่า - -” อเล็กซ์จ้องมือซินเดียจากด้านหลังก่อนที่จะหันไปหาอเล็กซ์แล้วพูดหลอกเขาว่า

“สงสัยยัยซินเดียจะอ้วก เดี๋ยวฉันพอยัยซินเดียไปห้องน้ำก่อนนะ ฝากดูโต๊ะหนอ่ยนะนาทรีฟ อเล็กซ์ ^ ^” ฉันรีบลุกก่อนพายัยซินเดียเดินไปห้องน้ำก่อนฉันจะจ้องตายัยนั้นที่กำลังนห้าแดงไม่หยุด แล้วขึ้นต้นคำถามว่า

“เธอ ชอบอเล็กซ์ หรอ?” ฉันพูดเสียงเรียบก่อนที่ซินเดียจะรีบปฏิเสธทันควันว่า

“ฉันไม่ด๊ายชอบ!” ซินเดียตะโกนและหน้าแดงไปพร้อมๆกัน แต่อาการหน้าแดงนั้นเริ่มทำให้ตาของเธอแดงและน้ำก็ซึมออกมาก่อนที่ฉันจะเข้าไปโอบกอดและปลอบว่า

“ฉันรู้ว่าเธอชอบอเล็กซ์และที่เธอดื่มมากไปเพราะอเล็กซ์ไม่สนใจเธอเลย สนใจแต่ฉันสินะ..ไม่เป็นไรหรอกน่า ผู้หญิงอย่างเธออเล็กซ์เขาก็ต้องชอบแน่ๆล่ะ แต่ตอนนี้เขาแค่ไม่ได้คิดอะไรก็เท่านั้นเอง เธออย่าไปคิดมากเลยนะ” ฉันปลอบซินเดียที่กำลังร้องไห้อยู่ และจู่ๆที่เธอกระซิบบอกฉันว่า “ฉันชอบเขามาตั้งแต่ปี 1 แล้ว...ฮึก....แต่เขาไม่คิดแม้แต่จะไปไหนกับฉันเลย ที่เขามาเพราะเธอทำให้เขายอมมากับฉัน..ฮึก...ขอบคุณเธอมากที่ปฏิเสธเขาไปว่าไม่ได้รักเขา...ฮึก..ช่างเถ๊อะ ยังไงเธอก็เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันเสมอ...เจสนี่”เมื่อพูดจบซินเดียกอดฉันแล้วซบที่ไหล่ฉันแน่นก่อนที่ฉันจะใช้มือลูบหลังของเธอเบาๆปลอบขวัญจนเธอหยุดร้องและล้างหน้าล้างตาก่อนที่จะเดินกลับไปที่โต๊ะ...ฉันว่าแล้วซินเดียต้องชอบอเล็กซ์แน่ๆ แต่ยังไงก็ดี ฉันก็ไม่ได้ชอบอเล็กซ์อยู่แล้ว แต่ผู้ชายอย่างเขาถ้ามีซินเดียอยู่ข้างๆ คงจะไม่ทำอะไรลืมตัวเหมือนตอนที่จูบฉันไปเมื่อครู่นี้ล่ะ -..-

“กลับมาแล้วหรอ นาทรีฟฝากบอกฉันลาพวกเธอแทนด้วยน่ะ พอดีเธอไปทำธุระต่อน่ะ” อเล็กซืมองตาฉันก็เอ่ยคำพูดเมื่อฉันทำท่าพยุงซินเดียทั้งๆที่เธอเริ่มจะหายมึนเมาไปแล้วส่วนหนึ่งฉันเลยคิดอะไรสนุกๆได้ว่าฉันจะให้สองคนนี้อยู่ด้วยกันฉันเลยเอ่ยคำแก้ตัวว่า

“เอ๋อ อเล็กซ์เดี๋ยวฉันไปโทรศัพท์หาเพื่อก่อนนะแปปเดียวนายมาช่วยดูยัยซินเดียแทนหน่อยสิแป๊ปเดียวเองนะ” ฉันทำตาอ้อนวอนขอให้เขาเข้ามาพยุงซินเดียก่อนที่ฉันจะรีบชิ้งไปที่โต๊ะบาร์ที่ห่างจากโต๊ะของพวกฉันพอสมควร ใช่! โต๊ะที่อีตาคารอสนั่งนั้นล่ะ ฉันไปนั่งแล้วส่งพั้นช์แก้วนึงก่อนจิบมันพลางๆเพื่อรอคุยกับคารอสให้รู้เรื่อง และสักพักต่อมาคารอสก็เดินอารมณ์เสียมายังบาร์ที่ฉันนั่งอยู่ด้วยเขาเอ่ยปากก่อนว่า

“เธอยังไม่ไปอีกหรอยังไง! ที่นี่มันไม่เหมาะกับเธอ ฉันบอกแล้วเธอจะเสียใจภายหลังนี่แค่โดนโรเอลตบก็ถือว่าบุญเท่าไหร่แล้ว ถ้าฉันไม่เข้าไปห้ามป่านี้เธอเป็นศพอยู่นอกผับแล้วรู้ตัวบ้างมั๊ย!!!!” เมื่อเขาเห็นฉันก็ด่าฉันเป็นภาษาไทย ฉอดๆๆๆ ..ก็ใครจะไปรู้เล่า ก็ฉันเมาขนาดนั้นฉันจะไปมีสติได้ยังไงนายนี่ก็!

“ก็ฉันเมานี่ตอนนั้น ถ้าฉันไม่เมาฉันไม่มาจูบนายหรอก และอีกอย่างใครว่าฉันอยากจะจูบนายไม่ทราบ!!!” ฉันเถียงกับคารอสเป็นภาษาไทยจนทำให้ทั้งผับมองมาว่าฉันพูดอะไรกันอยู่ ..ใครจะสน ฉันไม่ได้ผิดอยู่แล้ว ก็รู้ว่าฉันเมายังจำทำตามที่ฉันตอนเมาขออีก นายเริ่มก่อนนะ ไม่ใช่ฉัน!

“นี่เธอยังไม่ไปอีกหรอกเหรอไง หรืออยากจะโดนฉันตบอีกรอบ!” โรเอลเดินมาข้างหลังคารอสก่อนเกี่ยวแขนเขาไว้แล้วจิกสายตามาที่ฉันที่นั่งอยู่โต๊ะบาร์ ..เห็นแล้วอยากจะอ้วกน่ะ ทำไมออดอ้อนออเซาะอยู่นั้นล่ะ เฮ๊อะ! ถ้าฉันรู้จักยัยนี้มากพอจะตบกลางผับเลย น่าหมั่นไส้

“ใครคิกว่าฉันอยากโดนเธอตบ ใครยอมให้เธอตบก็โง่น่ะสิ! ฉันก็แค่มานั่งจิบพั้นช์เล่นๆคนเดียวผิดหรอไงยะ ??” ฉันเถียงโรเอลกลับจนเธอหน้าซีดก่อนที่จะพูดต่ออีกว่า

“ปากดีนักนะ!!!!” โรเอลตะโกนใส่ฉันพร้อมกับกอดแขนคารอสแน่นแต่เขาก็ไม่แสดงสีหน้าหึงหวงแต่อย่างใดใบหน้าเขากลับเย็นชาและปล่อยมันเหตุการณ์มันเกิดต่อไปจนกว่าฉันจะยอมออกไป

“หึ! ฉันไปก็ได้แต่อย่าคิดว่าเธอสวย ไปสะทุกอย่างหรอกนะ จำไว้ด้วยว่าคนอย่าง เจสนี่ ไม่เคยยอมให้ใครมาดูถูกฉันง่ายๆหรอกนะ อ๋อ คารอส ฉันขอบคุณทึ่ตอนเช้านายไปส่งฉันที่หอแต่ตอนนี้ ฉันอยากเตือนให้นายดูแลแฟนของนายดีๆหน่อย อย่างให้แฟนนายไปกัดกับชาวบ้านในแคมปัสที่ไหนล่ะ ชิส์!” หลังจากที่ฉันพูดใส่ยัยรเอลไปฉันก็เปลี่ยนภาษาพูดเป็นภาษาไทยแล้วพูดกับคารอส จนทำให้ยัยนั้นถึงกับทำหน้าเอ๋อ แล้วกระตุกแขนคารอสแล้วถามว่าฉันพูดอะไร พอฉันพูดจบฉันก็กระดกพั้นช์ในแก้วจนหมดก่อนที่จะวางมันลงอย่างแรงและเดินกลับไปที่โต๊ะ และแล้วฉันก็เดินกลับมาถึงโต๊ะ เห็นอเล็กซ์นั่งดื่มเบียร์อยู่คนเดียวแล้วให้ยัยซินเดียนอนหนหนุนตัก

“อ่าฮ่ะ...ฉันจะกลับแล้วน่ะ นายจะกลับยัง ?” ฉันหันไปถามอเล็กซ์ที่กำลังดื่มเบียร์เพลิน

“อ๋อ ก็ว่าจะกลับแล้วล่ะ แต่รู้สึกว่ายัยซินเดียนี่เมามากนะ พอฉันบอกให้เลิกดื่มก็ไม่เลิกจนฉันต้องกล่อมให้หลับแล้วยัยนี้ก็มาหลับที่ตักฉันอีก ฉันเลยปล่อยไปแบบนั้น..ซินเดียตื่นได้แล้ว เจสนี่จะกลับแล้วเธอกลับไปกับเจสนี่ไปหอเธอกับหอเจสนี่ก็อยู่ใกล้ๆกันไม่ใช่หรอ ?”อะไรเล่าหตุการณ์ตอนที่ฉันไม่อยู่โต๊ะให้ฟังก่อนที่จะเขย่าซินเดียเบาๆให้เธอตื่นก่อนถามเธอว่าจะกลับพร้อมฉันหรือเปล่า (ฉันขับรถมาน่ะ = =) ...แห๊มให้ตายเถอะ หอฉันกับหอยัยซินเดียนี่นะใกล้กันอยู่ห่างกันตั้ง 2 บล็อก* แน่ะ (*บล็อก / 1 กิโลเมตร)

“ฉันว่าหอนายใกล้หอซินเดียไม่ใช่หรอ อยู่ติดกันด้วยนิ” ฉันแซวอเล็กซ์พยุงซินเดียให้นั่งก่อนที่จะหันมาอย่างรวมเร็วเมื่อฉันบอกว่า หอซินเดียใกล้กันกับหอของเขา

“ห๊ะ!!! ยัยนี่ย้ายหอตั้งแต่เมื่อไหร่” อเล็กซ์เบิกตาโตก่อนที่จะหันมาถามฉันแรงๆจนซินเดียตื่นแล้วได้ยินจึงตอบแทนฉันว่า

“ก็ฉันย้ายไปอยู่กับยัยนาทรีฟนี่นา...”ซินเดียพยายามพูดก่อนที่จะสลบไปอีกที ฉันจึงฝากให้อเล็กซ์ดูแลเธอต่อด้วย ฉันโบกมือจากอเล็กซ์กับซินเดียที่สลบไปซบไหล่ของอเล็กซ์เข้าอย่างจัง ซึ่งมันทำให้อเล็กซ์หน้าแดงนิดๆ ก่อนจะโบกมือลาฉัน แล้วหยิบเงินที่ยัยซินเดียฝากเอาไว้จ่ายค่าใช้บริการในคืนนี้ ก่อนฉันจะเดินออกไปจากผับแล้ว เดินไปยังลานจอดรถข้างๆผับ ก่อนที่ฉันจะพบกับเสียงที่ประหลาดๆดังมาจากรถที่จอดอยู่ติดกำแพงของผับว่า

‘พี่คารอส รักฉันมั๊ย ?!?’ ภาพที่ฉันเห็นคือ ยัยโรเอลสวมกอดอ้อมคอของคารอสก่อนโมเขาลงมาถามประโยคที่ฉันเพิ่งได้ยินไปเมื่อตะกี้นี้ ก่อนที่ฉันจะได้ยินเสียงเข้มๆตามมาว่า

‘พี่รักเธอคนเดียวแล่ะโรเอล’ คารอส...เสียงของคารอสที่คุ้นหูหลุดออกมาจากรถคันนั้นก็เขาจะเปิดประตูรถแล้วเขาไปข้างในกับโรเอลที่ติดฟิลม์กันความร้อนสีดำจนมองจากข้างนอกไม่เห็นว่าพวกเขาทำอะไรกัน ฉันรีบเปิดประตูรถฟอร์ดสีขาวแล้วรีบขขับออกไปจากลานจอดรถทันที.. ทำไมนะ ทำไมเขาทำอะไรแบบนั้นในที่แบบนั้นกัน ทำไม ฉันล่ะไม่เข้าใจจริงๆ! พอกลับมาถึงหอฉันทั้งนั่งคิดนอนคิด..ไม่นึกว่ายัยโรเอลจะเป็นแฟนกับอีตาบ้าคารอสนั้นจริงๆล่ะ ฉันไม่เข้าใจเลยทำไมเขารักยัยงูพิษร้ายนั้นได้ลงคอ แต่มันก็มีเหตุผลพอดูนิก็เขามันเป็นซาตานนี่นะ!!